Gezeur van Fleur

De onmogelijke liefde voor glitterschoenen

Consument en fervent schoenenliefhebster Fleur schrijft iedere editie met een knipoog over de schoenenwereld.

Zodra ik een glitter zie op een schoen, ben ik verkocht. Gouden glinsters, zilveren pailletjes of gewoon opgespoten glitters; zolang het maar schittert, worden mijn ogen als een soort van magneet aangetrokken en laten ze het liefst niet meer los. Het is dan ook niet verwonderlijk dat mijn collectie een aantal glitterschoenen telt. Als het aan mij had gelegen, dan was dit aantal inmiddels een behoorlijk aantal geweest. Er is alleen één probleem dat nogal tussen mij en mijn geliefde glitterschoenen instaat… mijn andere geliefde.

Mijn vriend vindt glitters op zijn zachtst gezegd niet zo mooi. Sterker nog: hij krijgt er compleet de kriebels van. Alles waar een glitter op zit is een glitter te veel. Hoe deze afkeer van glitters is ontstaan, weet ik eigenlijk niet. Wellicht komt het door zijn traumatische ervaring tijdens onze eerste vakantie samen. Op een mooie zomeravond in Zuid-Frankrijk kocht ik schoenen die –je raadt het al- vól met glitters zaten. Zilveren pailletjes sierden de gehele schoen en dan hadden ze ook nog eens zilveren glitter veters. Kortom: die moest ik hebben. Overweldigd door mijn enthousiasme had hij waarschijnlijk geen kans om zijn ware mening te uiten, maar hij had toch op zijn minst kunnen aangeven dat hij niet zo’n glitter fan is?

Eenmaal thuis kwam de aap namelijk al snel uit de mouw; hij vond mijn nieuwste aanwinst alles behalve mooi. Enigszins teleurgesteld door deze bekentenis, maar vastberaden om me niet uit het veld te laten slaan besloot ik deze schoenen –helemaal naar huis vervoerd vanuit Frankrijk- niet in de kast te laten staan. Maar zoals het gaat bij dat soort dingen merkte ik dat ze onbewust wél verstopt bleven achter een grote kastdeur.

Ik nam de laatste paar jaar daarom maar genoegen met het staren naar alle mooie glitter etalages. Tot afgelopen zomer: we vertoefden een paar weken in Italië, en dan kun je uiteraard niet thuiskomen zonder een paar schoenen. Toen ik eindelijk mijn shop-momentje had was ik dan ook niet meer tegen te houden: ik moest en zou hier een paar mooie schoenen scoren, en dan het liefst met glitter. Al snel viel mijn oog op een paar schoenen die voor mij bestemd leken; donkergroen suède met gouden glittersterren. Zonder enige twijfel belandden deze schoenen op de achterbank mee naar Nederland.
Op de terugreis deed ik mezelf een belofte: ik laat nooit meer schoenen tegen mijn wil in de kast staan.